Рейтинг:  0 / 5

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна

Тау башына салынгандыр безнең авыл
Бер чишмә бар, якын безнең авылга ул...

Г. Тукай.

Рейтинг:  0 / 5

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна

(Якташ шагыйрь Радик Хәкимҗан –туган ягым горурлыгы)

Кешене кеше, шәхес итеп аның туган ягы да тәрбияли. Моны мин якташ язучыбыз, шагыйрь Радик Закирҗан улы Хәкимҗан исеменнән дә чыгып әйтә алам.

Рейтинг:  0 / 5

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна

Уфаның 84 санлы татар гимназиясенең 3 сыйныф укучылары безнең редакциядә кунак булып китте. Алар "Чаткылар" кушымтасы һәм, гомумән, "Өмет" ничек нәшер ителә, шуның белән кызыксындылар.

 Балалар туган телне никадәр яхшы белүләрен дә танытты: шигырьләр укыдылар, "Әпипә" һәм "Туган тел"не җырладылар. Аралашу бик күңелле узды. Балалар да, аларның әти-әниләре дә онытылмас тәэссоратлар алды.

Ахырда балалардан: “Журналист булырга телисезме?” - дип сораган булдык. “Юк!” диделәр шул алар...

Уйланырга урын бар бугай!

Рейтинг:  0 / 5

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна

Бу да почмак алыш уеннарының бер төре. Уенда биш бала катнаша. Уйнаучыларның берсе «песи» була. Калган дүртесе, «тычкан» булып, почмакта урын алалар. Песи уртада тора.
Тычканнар үз почмакларында торганда, ул аларга тимәскә тиеш. Тычканнар һәрвакыт урыннарын алмашырга йөгереп торалар. Шул чагында песи аларның берсен тотарга тырыша.
Шуңа күрә урыннарын алмашырга теләгән тычканнар элек бер-берсенә күз белән яки кул белән ымлап, йә булмаса йөткереп, «Әйдә урыннарны алмашабыз!» дигән серне белдерәләр.
Шул вакыт песи, башын аска игән, күзен йомган булып, астан гына аларны күзәтеп тора. Тычканнар, аннан көлеп, як-яктан такмаклыйлар:
Мияу-мияу мышнаган,
Мич башында кышлаган,
Бүген тычкан тотмаган,
Тотар иде йоклаган.
Песи-песи поскан,
Ике күзен кыскан,
Кысса безне тоталмый,
Тотар иде, җиталмый…
Шулай дип җырлашкан арада, алдан ымлашкан буенча, берсе икенчесенең почмагына таба чаба башлыйлар. Шул чагында песинең «күзләре ачыла», почмакка җиткәнче бер тычканны тотып ала.
Кулына төшкән тычкан песи була да, элгәреге песи, буш почмакны алып, тычкан була. Уен шулай дәвам итә.

Рейтинг:  0 / 5

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна

Борын-борын заманда бар иде ике туган: сеңел белән абзый – тавык белән әтәч. Көннәрдән бер көн бакча эчендә йөргәннәрендә әтәч карлыган күрде. Күрде дә пешмәгән яшел карлыганнарны чукып ашарга да кереште.
Сеңлесе тавык кычкыра:
–Туганым, куй, ашама! Карлыган пешеп өлгерсен, сабыр ит! – диде.
Тыңламады әтәч, чукыды ашады, чукыды ашады. Тәмам туеп булгачтын гына, ава-түнә өйләренә кайтты.
–Уф!–диде, әтәч әйтә, – эчем авырта!